Ik ben ambachtelijk ondernemer en hobby-klimaatfeitenverzamelaar. Als je tegen de stroom in zwemt, word je niet rijk, maar wel gelukkig.

Erkenning van mijn pionierswerk als eco-machinemaker, waarmee wereldwijd miljoenen tonnen hydrauliekolie bespaard zouden kunnen worden, heb ik al 20 jaar geleden gekregen van het Wuppertal Instituut, dat wereldwijd tot de toonaangevende eco-instituten behoort.

Dit gebeurde via een PDF met een link naar mijn portaal, ongebruikelijk en uniek dat eco-instituten naar bedrijven linken

 https://wupperinst.org/uploads/tx_wupperinst/EcoInno_Wood_de.pdf

 

Dat er jaarlijks wereldwijd miljoenen tonnen hydrauliekolie voor krachtoverbrenging in machines in omloop komen, is niet mijn bewering. Dat zegt ook de AI van Google bij de volgende vraag:

Jaarlijks wereldwijd verbruikte hoeveelheid in tonnen hydrauliekolie voor oliehydrauliek?

Waarom er voor mijn machines, die ik sinds de eeuwwisseling als monopolie aanbied, geen navolgers zijn: dat zijn de wetten van de markt. Wanneer water in plaats van olie door de aderen van machines circuleert, weigeren handelaren dergelijke machines te verkopen. Handelaren in bouw-, landbouw-, werkplaats- en andere machines hebben hydrauliekoliën in hun verkoopprogramma en omdat oliën periodiek moeten worden vervangen, zijn deze een verkooptechnisch perpetuum mobile. Dankzij internet verkoop ik mijn machines rechtstreeks goed aan de eindklanten en sla ik de handel over.

De vraag is nu, als de genoemde hydrauliekolie jaarlijks in omloop komt, waar de oude olie blijft. Een deel wordt in cementfabrieken en andere verbrandingsinstallaties verbrand. Een ander deel verdwijnt door ongevallen in bodems en wateren, de rest wordt helaas crimineel afgevoerd.

Verder beschrijf ik in mijn portaal hoe door het verwijderen van stuwdammen voor de renaturering van rivieren ook ecologisch elektriciteit kan worden gewonnen.